• Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W marcu 2012 r. głosami koalicji PO–PSL Wysoka Izba uchwaliła ustawę potocznie nazywaną o przejezdności dróg. Umożliwiła ona uruchomienie ruchu drogowego na niedokończonych inwestycjach. Głównym uzasadnieniem była konieczność oddania do użytku dróg przed inałami piłkarskich mistrzostw Europy Euro 2012. Jednak ustawa ta obowiązywała na wszystkich budowach, co jeszcze zwiększyło ogromne kontrowersje wokół jej uchwalenia. Co prawda zgodnie z jej zapisami miała być jedynie incydentalna, miała obowiązywać tylko w okresie dziewięciu miesięcy. Po tym czasie drogi już musiały spełniać wszystkie wymogi, również dotyczące bezpieczeństwa ruchu drogowego. Niestety, skutki uchwalenia tej ustawy są fatalne i pewnie jeszcze długo będziemy je odczuwali. Chciałbym przedstawić sytuację, która powstała w Olecku, mieście powiatowym na wschodzie województwa warmińsko-mazurskiego.

    Zacytuję komunikat Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad z 21 lutego 2013 r. Obwodnica Olecka w ciągu drogi krajowej nr 65 dostępna dla kierowców. Kierowcy mogą już jeździć obwodnicą Olecka w ciągu drogi krajowej nr 65. Droga została udostępniona do ruchu warunkowo, ponieważ nie zostały jeszcze zakończone wszystkie prace na drogach serwisowych, przy umacnianiu rowów i skarp oraz przebudowie urządzeń melioracyjnych. Wykonawca zrealizuje te zadania wiosną. Do czasu zakończenia prac wykończeniowych na obwodnicy Olecka będzie obowiązywała tymczasowa organizacja ruchu. Prędkość będzie ograniczona do 70 km/h. Dalej: Poprawia się bezpieczeństwo ruchu drogowego, maleje liczba i ciężkość wypadków, eliminowane są nieprawidłowe manewry wyprzedzania, ulega zmniejszeniu poziom agresji kierowców, a także zwiększeniu poziom swobody ruchu poprzez poprawę warunków ruchu oraz oszczędność czasu przejazdu.

    Łączna wartość projektu – 127 mln zł, w tym robót budowlanych – 109 mln.

    Niestety, to szczęście trwało bardzo krótko. Okazało się, że obwodnica jest bardzo niebezpieczna dla ruchu. Zapytałem oicjalnie kilka tygodni temu, jakie są efekty tej gigantycznej w końcu przebudowy.

    Według informacji Komendy Powiatowej Policji w Olecku w okresie od 1 lutego 2013 r. do 20 czerwca 2014 r. doszło łącznie do 30 zdarzeń drogowych – 5 wypadków i 25 kolizji. Szczególnie niebezpieczna jest sytuacja w rejonie skrzyżowania z drogą wojewódzką nr 655, gdzie w wyniku wypadku śmierć poniosła jedna osoba. Łącznie w kilku wypadkach na tym odcinku rannych zostało kilka osób.

    Kilka cytatów z lokalnej pracy.

    Przecinając obwodnicę Olecka, zauważyłem ciekawie ustawiony znak drogowy, który bardzo się przyczynia do polepszenia bezpieczeństwa na drodze. Nie wiem, kto to wszystko zaprojektował, ale chyba z pozycji ciężarówki – napisał internauta.

    Widoczny znak mocno ogranicza widoczność na drodze, kiedy stoi się autem przed linią stop na skrzyżowaniu. Uniemożliwia to bezproblemowe rozpoznanie, czy z lewej strony nadjeżdża jakieś auto osobowe, czy nie. Tego problemu nie mają samochody ciężarowe, gdyż kierowca widzi wyżej i ma szersze pole widzenia.

    Następny cytat. Wystarczyły dwa dni i na nowo otwartej obwodnicy Olecka doszło do wypadku. Jedna osoba traiła do szpitala. W poniedziałek i we wtorek Policja natomiast zanotowała dwa następne wypadki.

    Następna, niestety bardzo tragiczna, informacja, z 26 lipca 2013 r. Kolejny, tym razem śmiertelny, wypadek na obwodnicy Olecka. 76-letni motocyklista zginął po zderzeniu z audi. Droga krajowa nr 65 i droga wojewódzka nr 655 są zablokowane.

    Następna informacja, z 10 kwietnia tego roku. Bardzo poważny wypadek na tej drodze, kolejne osoby znalazły się w szpitalu.

    Gdy jedziemy obwodnicą Olecka, widzimy fatalnie wykonane skarpy, które się osuwają, oznakowanie, które nie spełnia swojej roli. Rozpoczęły się protesty mieszkańców, władz zarówno samego miasta Olecka, jak i powiatu oleckiego. Mieszkańcy zbierają podpisy pod protestami, są podejmowane uchwały

    (Dzwonek)

    , zapowiadana jest blokada tej drogi.

    Dedykuję te wszystkie informacje tym, którzy odpowiadają za budowę dróg w Polsce, podejmują te decyzje. Zwracam się też, aby jak najszybciej zostały podjęte bardzo konkretne kroki, które przywrócą bezpieczeństwo na obwodnicy Olecka. Dziękuję bardzo.

    (Oklaski)

  • Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Składam wniosek formalny o krótką przerwę, aby wszyscy posłowie na sali mogli się zastanowić, dlaczego rząd nie chce odpowiedzieć na bardzo proste pytanie: Czy w ogóle jest planowana inwestycja przedłużenia szerokiego toru od Sławkowa do granicy z Czechami? O tę inwestycję dopominają się wszystkie sąsiednie kraje: Słowacja, Czechy, Austria i Niemcy. Są w stanie zbudować inny, konkurencyjny w stosunku do tego toru –przez Słowację prowadzący z Ukrainy. Chcemy wiedzieć tylko, czy są takie plany. Nie chcemy wiedzieć, czy będzie projekt, jaki on będzie, czy ktoś wyliczył to pod względem ekonomicznym. Wiemy przecież, że terminal w Sławkowie plajtuje, wiemy, że ten tor nie jest wykorzystywany tak, jak ma być wykorzystywany, a ta inwestycja bez względu na to, czy teraz, czy w przyszłości, z pewnością wzbogaci nasz kraj. Pani premier, nawet pociągi z Iranu będą tam jeździły. Dziękuję.

  • Dziękuję bardzo.

    Panie Marszałku! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość wnoszę o godzinną przerwę dla klubu. Odbędzie się w tym czasie posiedzenie klubu, które będzie miało charakter otwarty. Wystąpi na nim pan prof. Piotr Gliński, kandydat na urząd prezesa Rady Ministrów. Serdecznie zapraszam wszystkich państwa posłów.

    Wicemarszałek Cezary Grabarczyk: Jest już zwyczajem parlamentarnym, iż w przypadku wniosku klubowego o przerwę taką przerwę się zarządza, ale ja zarządzę pół godziny przerwy.

    Zwyczaj był taki, że była to godzina przerwy.

    Wicemarszałek Cezary Grabarczyk: Ale ja zarządzam pół godziny.

    (Poseł Sławomir Kopyciński: Panie marszałku, wniosek formalny.)

    Dobrze, skoro pan...

  • Do wygłoszenia oświadczeń zgłosili się panowie posłowie.

    Na piśmie oświadczenia złożyli pan poseł Henryk Siedlaczek i pan poseł Waldemar Andzel

    Głos ma pan poseł Szymon Giżyński, Prawo i Sprawiedliwość.

  • Untitled (6)
  • Dziękuję panu posłowi.

    Głos ma pan poseł Waldemar Andzel, Prawo i Sprawiedliwość.

  • Głos ma pan poseł Franciszek Jerzy Stefaniuk, Polskie Stronnictwo Ludowe.

  • Dziękuję bardzo.

    Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rok 2014 obituje w jubileusze. Wśród tych jubileuszy jest m.in. 650-lecie Uniwersytetu Jagiellońskiego, ale jest też 650-lecie Skawiny, miasta, z którego pochodzę, dlatego to oświadczenie właśnie Skawinie chciałbym poświęcić.

    Skawina to miasto królewskie, kazimierzowskie, nierozłącznie związane z historią Polski. Skawina istnieje oicjalnie od drugiej połowy XIV w., kiedy to w 1364 r. król Kazimierz Wielki, wybitny polski władca, scalił należące do tynieckiego klasztoru wioski: Babice Stare, Babice Nowe oraz Pisary, w jeden organizm i 22 maja 1364 r. nadał Skawinie prawa miejskie.

    Nazwa „Skawina” pochodzi od łacińskiego zwrotu najprawdopodobniej oznaczającego wijącą się rzekę, czyli w tym przypadku mającą swe źródła w Beskidach oplatającą miasto swą wstęgą Skawinkę, która kilka kilometrów od centrum, jeszcze w granicach miasta, uchodzi do Wisły, królowej polskich rzek.

    Skawina położona jest we wchodzącej w skład kotlin podkarpackich tzw. Bramie Krakowskiej. Od północy otaczają ją zielone wzgórza tynieckie, natomiast od południa miasto wspina się na krawędź Karpat, w tym znaczna część gminy leży na terenie Pogórza Karpackiego. Na zachodzie teren gminy przechodzi w równinne dno Kotliny Oświęcimskiej, którą płynie Wisła, a od północnego wschodu i północy graniczy administracyjnie z królewskim Krakowem, siedzibą polskich królów i dawną stolicą Polski.

    Ciekawe, że rzadko które miejsce w naszym kraju może poszczycić się średniowiecznym udokumentowaniem w formie panoramicznej mapy, a takie właśnie posiada Skawina zaznaczona na sławnej rycinie norymberskiej z 1493 r., na której oprócz Krakowa i oddzielnego wówczas Kazimierza widać też obwarowania naszego miasta. Skawina była swego rodzaju podkrakowską rezydencją Kazimierza Wielkiego, który wybudował tu w czasie swojego urzędowania zamek, dziś nieistniejący, w którego miejscu wznosi jeden z symboli Skawiny – pałacyk Towarzystwa Gimnastycznego Sokół. W dawnych wiekach Skawiny nie omijały różne nieszczęścia, jak epidemie, pożary, najazdy Tatarów czy też ludów północy, także podczas najazdu szwedzkiego. Skawina jednak za wsze podnosiła się z gruzów.

    Nasze miasto podczas zaborów dostało się pod wpływy Austro-Węgier, czyli Galicji, gdzie polskość czy przemysł mogły liczyć na większe swobody niż w innych częściach kraju okupowanych przez pozostałych zaborców.

    W Skawinie urodził się 10 listopada 1891 r. Andrzej Tadeusz Hałaciński – urzędnik, dyplomata, poeta, autor słów pieśni „My, Pierwsza Brygada”. Andrzej Hałaciński był podpułkownikiem piechoty Wojska Polskiego. Zginął w Katyniu w roku 1940.

    Podczas zawieruchy wojennej Skawina wykazała się aktywnością. W okolicach naszego miasta działały partyzanckie oddziały, a w 1944 r. miasto udzieliło schronienia grupie warszawiaków uciekających przed hitlerowskimi represjami ze zgliszcz stolicy po powstaniu warszawskim. W okolicach naszego miasta działa się historia, to właśnie z obozu w okolicach Skawiny uciekał pewnej kwietniowej nocy w stronę Nowego Wiśnicza nasz wielki narodowy bohater, twórca oświęcimskiego ruchu oporu, rotmistrz Witold Pilecki.

    Okres komunistyczny to w Skawinie przede wszystkim rozwój przemysłu ciężkiego – elektrownia, huta szkła, huta aluminium, która została zamknięta w roku 1981 z powodu katastrofalnego zanieczysz czenia środowiska, a także Skawińskie Zakłady Materiałów Ogniotrwałych czy Koncentraty Spożywcze.

    W Skawinie istniały podziemne struktury opozycji komunistycznej powiązanej z Krakowem, istniała „Solidarność”, drukowano na masową skalę nielegalną prasę. Działalność opozycyjna skupiała się też przy skawińskiej paraii, przy dużym zaangażowaniu jej kolejnych księży proboszczów: księdza Stanisława Kowalskiego, księdza Jana Ligęzy i księdza Leona Barana.

    W tym roku mija 25 lat od czasu przełomu. Jako działacz samorządowy z 20-letnim stażem mogę powiedzieć, że Skawina zrobiła przez ten czas wiele. Pomimo często niełatwych przemian i trudności z tym związanych jesteśmy dziś liczącą się gminą w tej części Małopolski.

    Rok 2014 to jubileusz 650-lecia lokacji mojego miasta. Hasłem tego czasu jest „650 lat do przodu”.

    Skawina dziś to ponad 25 tys. mieszkańców, w gminie jest ich ponad 40 tys. Tworzą się strefy gospodarcze, rozwija się współpraca partnerska z innymi miastami Europy, a w zachodniej części miasta mamy wiele irm. Obok północnych granic miasta przebiega autostrada A4, kilka kilometrów dalej znajduje się międzynarodowy port lotniczy Kraków Balice. Przez Skawinę przechodzi linia kolejowa Kraków – Zakopane, z odgałęzieniem do Oświęcimia, niestety dziś prawie zlikwidowana z powodu ograniczenia liczby połączeń.

    W mieście działają różne organizacje i stowarzyszenia, których jest ponad 50. To świadczy o dużej aktywności mieszkańców Skawiny i całej gminy, o postawie budowania społeczeństwa obywatelskiego. Skawinianie to ludzie z pasją i energią, wierni wartościom swoich ojców. Staramy się cały czas rozwijać, tym samym kultywując naszą tożsamość. Choć nie brak nam lokalnych problemów, podobnych do tych występujących w całej Polsce, w ogólnym rozrachunku nasza mała ojczyzna wychodzi na duży plus. Staramy się łączyć patriotyzm i nowoczesność.

    Jednym z najważniejszych momentów w historii Skawiny była wizyta papieża św. Jana Pawła II, który 19 sierpnia 2002 r.

    (Dzwonek)

    , podążając z krakowskich Łagiewnik do Kalwarii Zebrzydowskiej, zatrzymał się przejazdem na naszych osiedlach, u stóp nowego kościoła w Skawinie pod wezwaniem Miłosierdzia Bożego. Nasz papież uhonorował Skawinę swoim krótkim, ale jakże znaczącym i pamiętnym, postojem i błogosławieństwem dla naszej społeczności. Był to dla nas wszystkich wielki dar, ale też obowiązanie, aby Skawina zawsze trwała przy najważniejszych wartościach, tych Bożych i tych uniwersalnych, w poszanowaniu drugiego człowieka i szerzeniu cywilizacji miłości.

    Tego też życzę mojemu miastu i całej gminie Skawina w ten szczególny, jubileuszowy czas. Dziękuję bardzo.

    (Oklaski)

  • Dziękuję bardzo.

    Bardzo proszę o zabranie głosu…

    Rozumiem, że z wnioskiem formalnym, tak?

    (Poseł Waldemar Pawlak: Tak.)

    Bardzo proszę.

    (Poruszenie na sali)

    Proszę o ciszę.

  • Powracamy do rozpatrzenia punktu 21. porządku dziennego: Sprawozdanie Komisji Nadzwyczajnej o uchwale Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy Prawo geologiczne i górnicze oraz niektórych innych ustaw.

    Sejm wysłuchał sprawozdania komisji przedstawionego przez pana posła Andrzeja Czerwińskiego oraz przeprowadził dyskusję.

    Przechodzimy do głosowania.

    Głosować będziemy zgodnie z zasadami stosowanymi w poprzednim punkcie porządku dziennego.

    Poprawki od 1. do 12. Senat zgłosił do art. 1 ustawy nowelizującej zawierającego zmiany do ustawy Prawo geologiczne i górnicze.

  • W poprawce 11. do art. 82a ust. 1 pkt 1 Senat proponuje skreślić wyraz „szczegółowe”.

    Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

    Przystępujemy do głosowania.

    Kto z pań i panów posłów jest za odrzuceniem 11. poprawki Senatu, zechce podnieść rękę i nacisnąć przycisk.

    Kto jest przeciw?

    Kto się wstrzymał?

    Głosowało 437 posłów. Większość bezwzględna – 219. Nie było głosów za, głosów przeciwnych było 434, wstrzymujących się – 3.

    Stwierdzam, że Sejm wobec nieuzyskania bezwzględnej większości głosów poprawkę Senatu przyjął.

  • W poprawce 10. do art. 82 Senat proponuje m.in. skreślić ust. 4.

    Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

    Przystępujemy do głosowania.

    Kto z pań i panów posłów jest za odrzuceniem 10. poprawki Senatu, zechce podnieść rękę i nacisnąć przycisk.

    Kto jest przeciw?

    Kto się wstrzymał?

    Głosowało 440 posłów. Większość bezwzględna – 221. Za oddało głos 366 posłów, przeciwnego zdania było 70 posłów, 4 posłów wstrzymało się od głosu.

    Stwierdzam, że Sejm odrzucił poprawkę Senatu bezwzględną większością głosów.

  • (Na posiedzeniu przewodniczą marszałek Sejmu Ewa Kopacz oraz wicemarszałkowie Cezary Grabarczyk i Jerzy Wenderlich)

    Wznawiam posiedzenie.

    Na sekretarzy dzisiejszych obrad powołuję posłów Jagnę Marczułajtis-Walczak oraz Jana Ziobrę.

    Protokół i listę mówców prowadzić będzie pani poseł Jagna Marczułajtis-Walczak.

    Proszę posła sekretarza o odczytanie komunikatów.

  • W poprawce 6. do art. 41 ust. 2a Senat proponuje, aby wydawane w toku postępowań decyzje i pisma, o których mowa w tym przepisie, doręczać stronom tych postępowań na adres określony w ewidencji gruntów i budynków, chyba że strona poda inny adres.

    Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

    Przystępujemy do głosowania. Kto z pań i panów posłów jest za odrzuceniem 6. poprawki Senatu, zechce podnieść rękę i nacisnąć przycisk.

    Kto jest przeciw?

    Kto się wstrzymał?

    Głosowało 442 posłów. Większość bezwzględna – 222. Nie było głosów za, głosów przeciwnych było 437, głosów wstrzymujących się – 5.

    Stwierdzam, że Sejm wobec nieuzyskania bezwzględnej większości głosów poprawkę Senatu przyjął.

  • Szanowni Państwo! Są dwa wnioski formalne. Rozumiem, że jest również wniosek formalny pana posła Pawlaka. Rozumiem, że chodziło o przerwanie posiedzenia, obrad, a nie o przerwę i Konwent Seniorów...

    (Poseł Waldemar Pawlak: O przerwę w obradach.)

    Ogłaszam w tej chwili 15 minut przerwy.

    Zwołuję Konwent Seniorów.

    Bardzo proszę.

    (Przerwa w posiedzeniu od godz. 11 min 25 do godz. 13 min 30)

  • W poprawce 5. Senat proponuje nowe brzmienie art. 37.

    Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

    Przystępujemy do głosowania.

    Kto z pań i panów posłów jest za odrzuceniem 5. poprawki Senatu, zechce podnieść rękę i nacisnąć przycisk.

    Kto jest przeciw?

    Kto się wstrzymał?

    Głosowało 437 posłów. Większość bezwzględna – 219. Nie było głosów za, głosów przeciwnych było 296, głosów wstrzymujących się – 141.

    Stwierdzam, że Sejm wobec nieuzyskania bezwzględnej większości głosów poprawkę Senatu przyjął.

  • Dziękuję bardzo.

    Ponieważ padł wniosek formalny o przerwę, poddam go pod głosowanie.

    Kto z pań i panów posłów jest za ogłoszeniem przerwy, proszę podnieść rękę i nacisnąć przycisk.

    Kto jest przeciw?

    Kto się wstrzymał?

    Głosowało 446 posłów. Za oddało głos 154 posłów, przeciwnego zdania było 289 posłów, 3 posłów wstrzymało się od głosu.

    Wniosek o przerwę upadł.

  • Pani Marszałkini! Panie Premierze! Wysoka Izbo! Czy prawdą jest, że wpłynął do pani marszałkini wniosek o uchylenie immunitetu posła Burego? Jeśli tak, to prosimy o natychmiastowe rozpatrzenie tego wniosku. Dziękuję bardzo.

  • Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Zwracam się z prośbą do pani marszałek…

    (Gwar na sali)

    Marszałek Ewa Kopacz: Proszę o ciszę.

    …aby polski Sejm w dniu dzisiejszym, 11 lipca, uczcił minutą ciszy wszystkich pomordowanych na Wołyniu w dniu 11 lipca. Ten dzień to tzw. krwawa niedziela. To wtedy, 11 lipca 1943 r., wymordowano tysiące niewinnych polskich dzieci i kobiet. To wtedy napadnięto na 100 polskich miejscowości. To wtedy spalono te wszystkie 100 miejscowości. To wtedy również spalono ludzi żywcem w kościołach. To jest okrutny mord, o którym powinniśmy pamiętać, a w sposób szczególny polski parlament, polski Sejm.

    Dlatego, pani marszałek, zwracam się z gorącą prośbą, abyśmy uczcili minutą ciszy również tych Ukraińców, którzy pomagali polskiej społeczności, którzy przede wszystkim bronili i mówili, że mogą zostać zamordowani tej nocy. Dlatego bardzo proszę, pani marszałek, o minutę ciszy.

    (Zebrani wstają, chwila ciszy)

    Dziękuję bardzo.

  • Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Wiemy, że ta ustawa, kiedy będzie obowiązywała, spowoduje rabunkową eksploatację i stworzy szereg luk. Mam w związku z tym pytanie do pani marszałek: Dlaczego pani marszałek przekazała ten projekt ustawy wyłącznie do Komisji Nadzwyczajnej ds. energii, a nie do komisji właściwej w zakresie Prawa geologicznego i górniczego – Komisji Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa? To powinno tam traić. Dziękuję.

    (Oklaski)