• Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Projekt uchwały wniesiony został przez Prezydium Sejmu, a dotyczy rozszerzenia regulaminu Sejmu. Proponuje się w nim możliwość zasiadania posła w trzech komisjach sejmowych, oczywiście za zgodą Konwentu Seniorów. Projekt został wniesiony również w związku z rządowym programem założeń długofalowej polityki senioralnej oraz rządowym programem na rzecz aktywizacji społecznej osób starszych, a tym samym koniecznością powołania sejmowej Komisji Polityki Senioralnej, do której będą należały sprawy kształtowania polityki państwa dotyczące osób starszych.

    Powyższa komisja, oczywiście zgodnie z intencją projektu uchwały, przejmie część zakresu działań będących teraz w kompetencji obecnej Komisji do Spraw Polityki Społecznej i Rodziny. Tylko że, Wysoka Izbo, ten fakt nie zwolni ani Komisji Polityki Społecznej i Rodziny, ani całej Wysokiej Izby od troski o kwestię osób starszych, ponieważ troska o kwestię dotyczącą osób starszych jest obywatelskim i politycznym, i społecznym obowiązkiem każdego parlamentarzysty i każdej komisji. Niemniej jednak, jeśli chodzi o realizację tych programów, wypowiadając się w imieniu klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego, chcę powiedzieć, że popieramy akurat ten projekt. Kwestia dotyczy osób starszych, dlatego ja nie tylko w imieniu klubu, ale jako osoba starsza popieram ten projekt.

    (Oklaski)

  • Dziękuję bardzo.

    Wysoka Izbo! Pragnę poinformować panie i panów posłów, iż naszym obradom przysłuchuje się dziesięcioosobowa grupa przedstawicieli z Ogólnopolskiego Porozumienia Uniwersytetów Trzeciego Wieku z panią prezes Krystyną Lewkowicz.

    Serdecznie państwa witam.

    (Oklaski)

    Przystępujemy do rozpatrzenia punktu 1. porządku dziennego: Sprawozdanie Komisji Regulaminowej i Spraw Poselskich o przedstawionym przez Prezydium Sejmu projekcie uchwały w sprawie zmiany Regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej (druki nr 2239 i 2328).

    Proszę o zabranie głosu sprawozdawcę komisji pana posła Jerzego Budnika.

  • Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Kontynuując wątek poruszony przez mojego poprzednika, chciałabym zapytać może nie o to, czy są zapewnione środki na funkcjonowanie nowej komisji, bo przecież wiemy, że żeby realizować politykę senioralną z prawdziwego zdarzenia, potrzebne są środki w budżecie państwa. Nie ma pani marszałek Kopacz, więc nie wiem, do kogo mogę kierować swoje pytanie, bo pani marszałek była wnioskodawcą, ale chcę zapytać o to, czy w budżecie zostały zapewnione środki na realizację polityki senioralnej, zwłaszcza że ta uchwała zmieniająca regulamin Sejmu ma wejść w życie z dniem podjęcia, czyli jak sądzę, już niebawem.

    I wreszcie, panie marszałku, drugie pytanie. Jakie projekty ustaw trafią do komisji, czy są już jakieś przygotowane, czy też trafią tam tylko te programy, które przygotował rząd, czyli program aktywizacji osób w wieku 50+, czy rządowy program na lata 2014–2020, o którym była mowa w uzasadnieniu? Dziękuję bardzo.

    (Oklaski)

  • Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość chciałabym przedstawić stanowisko w sprawie zmiany Regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, druk nr 2239.

    Prezydium Sejmu na podstawie art. 203 regulaminu Sejmu wniosło projekt uchwały, który przewiduje dwie zmiany w dotychczasowym regulaminie. Jedna zmiana dotyczy powołania nowej stałej komisji sejmowej, Komisji Polityki Senioralnej, druga wprowadza wyjątek od zasady, że poseł może być członkiem najwyżej dwóch komisji stałych, to znaczy daje Prezydium Sejmu prawo do wyrażenia zgody na to, aby poseł był członkiem trzech komisji stałych. Taka zgoda wymagałaby jednak wcześniejszego zasięgnięcia opinii Konwentu Seniorów.

    Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Nie ulega najmniejszej wątpliwości, że jesteśmy społeczeństwem starzejącym się w bardzo szybkim tempie i będziemy musieli zmierzyć się z narastającymi problemami ludzi starszych, i to na wielu płaszczyznach. Prawo i Sprawiedliwość od dawna głośno mówi o tym, że naszym największym problemem jest demografia, że starzenie się polskiego społeczeństwa nie wynika tylko z tego, że wydłużyła się przeciętna długość życia Polaków, ale i z tego, że ponad 2 mln młodych ludzi w wieku produkcyjnym wyemigrowało z naszego kraju, a część tych, i to znacząca część, którzy tu pozostali, nie widzi dla siebie perspektyw. Nie mają pracy, mieszkania, nie zakładają rodzin, więc radykalnie spadła dzietność. Wielokrotnie podnosiliśmy te kwestie także tu, w tej Izbie. Przedstawialiśmy propozycje rozwiązań, które mogłyby w dłuższej perspektywie odwrócić niekorzystne dla nas tendencje demograficzne. Nie znalazły one jednak zrozumienia w tej Izbie, a szkoda, ponieważ problemów demograficznych nie rozwiąże się w krótkim czasie i nie zrobi tego żaden rząd. Najlepiej pokazują to dane Głównego Urzędu Statystycznego. Wynika z nich, że do 2060 r. na trzy osoby pracujące będzie przypadało dwóch emerytów. Liczba osób powyżej 80. roku życia wzrośnie czterolub pięciokrotnie. Koszty opieki nad osobami starszymi radykalnie wzrosną, a łączne koszty w obszarze polityki zdrowotnej i społecznej wyniosą ok. 15 mld euro rocznie. Za 20 lat co czwarty obywatel Polski będzie miał więcej niż 65 lat.

    Polityki senioralnej nie można więc realizować w oderwaniu od polityki prorodzinnej i podejmowania działań na rzecz zwiększenia dzietności Polaków. Perspektywa tak dużego wzrostu populacji ludzi starszych wymusza niewątpliwie potrzebę przygotowania się na to zjawisko i systematycznego, konsekwentnego realizowania polityki senioralnej, o której z uzasadnienia projektu uchwały wiemy tyle, że Rada Ministrów w dniu 24 grudnia 2013 r. przyjęła „Założenia długofalowej polityki senioralnej w Polsce na lata 2014–2020”, rządowy „Program na rzecz aktywności społecznej osób starszych na lata 2014–2020” oraz program „Solidarność pokoleń. Działania dla zwiększenia aktywności zawodowej osób w wieku 50+”. Tak na marginesie, to program 50+ nie wypalił, a poza tym pamiętajmy, że wiek emerytalny został podwyższony, więc należałoby oczekiwać programu dla osób 60+, którego nie ma. Oczekujemy, że rząd w krótkim czasie przedstawi Wysokiej Izbie już nie założenia, ale konkretny program realizacji polityki senioralnej, i że rząd pokaże w budżecie konkretne kwoty przeznaczone na realizację polityki senioralnej.

    Czy w związku z tym powołanie nowej komisji stałej, Komisji Polityki Senioralnej, przyczyni się do rozwiązania najważniejszych problemów ludzi starszych? Myślę, że dzisiaj nikt nie jest w stanie tego z pełną odpowiedzialnością potwierdzić, ale mamy nadzieję, że tak się stanie. Będziemy chcieli być aktywnymi członkami tej komisji, popieramy powołanie tej komisji, ale chcielibyśmy precyzyjnego określenia przedmiotowego zakresu działania tej komisji, zwłaszcza że, jak wynika z uzasadnienia do projektu uchwały, do zakresu działania tej komisji mają należeć sprawy dotyczące różnych wymiarów, tj. zdrowia, aktywności zawodowej osób 50+ – mówiłam już, że brakuje osób 60+ – aktywności edukacyjnej, kulturalnej, srebrnej gospodarki, wolontariatu, czyli zagadnień, którymi zajmują się już inne stałe komisje sejmowe, np. edukacji, zdrowia czy polityki społecznej i rodziny.

    Nasz klub uważa, że sama idea powołania komisji polityki senioralnej jest słuszna, ale jednocześnie nie chcielibyśmy, aby na idei się skończyło. Oczekujemy, że w wyniku prac tej komisji

    (Dzwonek)

    – panie marszałku – wypracowane zostaną akty prawne, które będą realnie rozwiązywać największe problemy ludzi starszych. Zagwarantują im dostęp do specjalistycznych usług socjalnych i zdrowotnych, w tym do opieki długoterminowej, że przybędzie lekarzy geriatrów, których tak brakuje, że leki dla seniorów będą tańsze i możliwe do wykupienia przez nich, że wiek 50+ czy 60+ nie będzie przeszkodą w znalezieniu pracy, że instytucje publiczne będą zobowiązane do szczególnego traktowania ludzi starszych, których doświadczenie, wiedza, wykształcenie, mądrość życiowa i talenty powinny być najlepszą przepustką do godnego przeżywania jesieni życia w każdym jej wymiarze.

    Co do drugiej zmiany zawartej w projekcie uchwały, to znaczy możliwości pracy posła w trzech komisjach, nie mamy do niej zastrzeżeń. Oczekujemy jedynie, żeby Prezydium Sejmu jednakowo traktowało wszystkich posłów chcących zasiadać w trzech komisjach. Zgodnie z tym, co powiedziała pani marszałek jako przedstawiciel wnioskodawców w trakcie obrad Komisji Regulaminowej i Spraw Poselskich, ta zmiana będzie dotyczyła nie tylko tych posłów, którzy będą chcieli pracować w nowej komisji, Komisji Polityki Senioralnej, ale także tych, którzy zechcą wybrać inne komisje jako trzecie, w których będą chcieli zasiadać.

    Reasumując, nasz klub poprze projekt proponowanych zmian regulaminu Sejmu. Dziękuję i przepraszam za przedłużenie.

    (Oklaski)

  • Dziękuję.

    Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Poselskiego Twój Ruch wobec projektu uchwały w sprawie zmiany Regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej

    (druki nr 2239 i 2328)

    .

    Projekt zmiany przewiduje powołanie komisji stałej do spraw polityki senioralnej. Twój Ruch w pełni popiera tę inicjatywę. Mamy nadzieję, że powstanie nowej komisji będzie nie tylko zabiegiem PR-owskim, aby zjednać sobie starszy elektorat, ale przyczyni się do faktycznego zaangażowania Sejmu w tworzenie polityki senioralnej.

    Środowisko osób w wieku 50+, bo do takiego grona obywateli wnioskodawcy kierują swój projekt, jest środowiskiem bardzo cennym, doświadczonym oraz mądrym życiowo i zawodowo i warto, aby dyskusja ich dotycząca toczyła się właśnie w komisji zajmującej się polityką senioralną. Należy pamiętać, że nawet jeżeli problemy seniorów jeszcze dziś są nam obce, to z pewnością dotykają naszych najbliższych. Mamy nadzieję, że komisja będzie komisją interdyscyplinarną, zajmującą się wszelakimi sprawami dotyczącymi seniorów, poczynając od spraw zdrowotnych, poprzez sprawy zawodowe, tzw. srebrnej gospodarki, która w tej chwili jest bardzo mocno rozwijana i promowana w krajach europejskich, ale też na uniwersytetach trzeciego wieku itd., jak również mam nadzieję, że w zakresie jej prac znajdzie się temat relacji międzypokoleniowych. Seniorzy to temat, którym koniecznie trzeba się zająć od strony ich aktywizacji, od strony wykorzystania ich potencjału, od strony doboru instrumentów polityki społecznej i jej wsparcia. Powołując tę komisję, musimy pamiętać, że polityka senioralna dotyczy coraz większej części naszego społeczeństwa i z roku na rok jej znaczenie dla państwa będzie wzrastać proporcjonalnie do wzrostu liczby ludności w wieku powyżej 50. roku życia.

    Druga zmiana proponowana w omawianym projekcie umożliwia posłom jednocześnie zasiadanie w trzech stałych komisjach. Uważamy, że zmiana ta jest niezbędnym warunkiem skutecznego realizowania mandatu poselskiego. Ponieważ możliwość zasiadania przez jednego posła w trzech komisjach jest fakultatywna i obwarowana obowiązkiem zasięgnięcia opinii Konwentu Seniorów i uzyskania zgody Prezydium Sejmu, mamy nadzieję, że nie doprowadzi ona do sytuacji, w której poseł członek trzech komisji będzie musiał być obecny jednocześnie na trzech różnych posiedzeniach, nie licząc posiedzenia plenarnego.

    Na zakończenie chciałbym dodać, że obecna liczba komisji stałych jest optymalna, jednak z uwagi na wagę i jawną potrzebę Twój Ruch jest za powołaniem Komisji Polityki Senioralnej.

    Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Klub Poselski Twój Ruch jest za przyjęciem projektu uchwały w sprawie zmiany Regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej

    (druki nr 2239 i 2328)

    . Dziękuję.

    (Oklaski)

  • Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Na początku chciałbym podziękować młodzieży rządowej, z panem ministrem Kosiniakiem-Kamyszem i jego zespołem, za program polityki senioralnej, a także młodzieży sejmowej, czyli pani marszałek i Prezydium Sejmu, za inicjatywę. To jest niezwykle ważne. Myślę, że w tym kontekście należy również skończyć z mówieniem o wieku 50+, bo dzisiaj wiąże się on z pełną aktywnością, pełną możliwością, pełną zdolnością.

    Chciałbym też zwrócić na to uwagę i zapytać wnioskodawców, czy zdają sobie sprawę, co tak naprawdę jest najważniejsze w polityce senioralnej? Bo oczywiście ważne są pieniądze, regulacje prawne, wszystko to, co wymusza na organach, na instytucjach odpowiednie działania, ale mnie się wydaje, że tak naprawdę najważniejszą sprawą w tej polityce jest właśnie świadomość społeczna dotycząca seniorów.-

    (Dzwonek)-

    Dzisiaj jest tak, że bardzo często właśnie seniorzy są traktowani nawet z pogardą, jako ci, którzy są niezdolni do różnych działań i których możliwości się skończyły. Wydaje mi się, że powinniśmy położyć zasadniczy nacisk na to, aby w świadomości społecznej zafunkcjonowało to, że seniorzy są niezwykle przydatną grupą społeczną, przydatną – mówię to bardzo wyraźnie. Jeśli będzie taka świadomość, to wówczas wszyscy decydenci związani z podejmowaniem decyzji niejako automatycznie będą podejmować je na rzecz tej polityki senioralnej. Oto pytanie do wnioskodawców: Czy jest taka świadomość? Dziękuję.

  • Dziękuję.

    Pani poseł Elżbieta Witek, Prawo i Sprawiedliwość.

  • Dziękuję.

    Pan poseł Zbigniew Babalski, Prawo i Sprawiedliwość.

    Bardzo proszę.

  • Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Szanowny Panie Ministrze! Myślę, że to cenna inicjatywa pani marszałek, ta dotycząca powołania samodzielnej komisji zajmującej się sprawami seniorów. Komisja polityki społecznej, minister pracy, rząd wielokrotnie na forum Sejmu czy komisji sejmowej sygnalizowali potrzebę zwrócenia większej uwagi władz publicznych na kształtowanie systemowych zasad związanych z prowadzeniem polityki państwa wobec seniorów. Problemy narastają. Narastają m.in. problemy związane z wprowadzeniem podwyższonego wieku emerytalnego. Korzystając z obecności pana ministra, chciałbym zapytać: Kiedy rząd zamierza przygotować projekt ustawy dotyczącej zmiany ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych podwyższającej wiek emerytalny, jeśli chodzi o rządowy program aktywizacji prozatrudnieniowej dla osób starszych. To jest bardzo ważne po 60. roku życia, dlatego że w 2010 r.

    (Dzwonek)

    grupa osób po 50. roku życia stanowiła 21% bezrobotnych, a w lutym tego roku to już jest 24,3%, czyli ona rośnie, a nie ma programu. Czekamy na niego. W związku z powyższym bardzo liczę, że pan minister uchyli rąbka tajemnicy i poinformuje, jaki jest stan prac nad tym programem. Dziękuję.

  • Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Moje pytanie jest skierowane do pana przewodniczącego.

    Jest takie stare powiedzenie, że jak nie wiesz, co zrobić, to powołaj zespół albo komisję. Nie chciałbym, żeby tak się stało w naszym przypadku, bo sprawa jest bardzo ważna i na pewno trzeba w związku z tym odbyć dobrą debatę. Tymi sprawami zazwyczaj zajmowała się Komisja Polityki Społecznej i Rodziny, której jestem wiceprzewodniczącym, stąd jakby kluczowe są pytania, jak ta komisja ma funkcjonować i czy jej praca będzie się dublowała z pracą innych komisji. Jakie projekty ustaw trafią do tej komisji? Czy będziemy je rozpatrywać równolegle, czyli Komisja Polityki Społecznej i Rodziny oraz Komisja Polityki Senioralnej? Jak to ma funkcjonować? Bo jeżeli powołamy tę komisję – a jestem za tym, żeby ją powołać – to oczekiwania społeczne, szczególnie ludzi starszych, że ona ma coś dać, będą olbrzymie. Nie chciałbym, żeby Komisja Polityki Senioralnej przekształciła się tylko w taką komisję, która będzie dyskutować, a nie przyjmować żadnych propozycji rozwiązań.

    (Dzwonek)

    Oczywiście jest jeszcze zasadne pytanie do pana ministra. Jaki jest pomysł pana ministra na to, aby ta komisja otrzymywała projekty ustaw, które będą dotyczyły osób w wieku senioralnym? Czy będzie chodziło o osoby, które już są na emeryturze czy jeszcze młodsze, czy powyżej 60. roku życia? Może pan minister, bo rozumiem, że pan też jest za powołaniem tej komisji, odpowie na moje pytanie. Dziękuję bardzo.

    (Oklaski)